Deze rit naar Baone hebben we anders aangevat dan de gps ons voorstelde. We hadden de voorgestelde weg al eens met de auto afgelegd in het kader van de rondrit “Drei Zinnen”. Toen maakten we al de opmerking dat we deze weg zelfs niet met een mobilhome zagen zitten, laat staan met een caravan achter je aan.
Een ommetje naar Toblach gemaakt en zo de verbinding met de 51 gemaakt die minder voorzien is van haarspeldbochten. Achteraf echt een wijze beslissing. Op deze manier zijn we heel goed door de Dolomieten gereden richting Venetië. De rit duurde net geen 4 uren en dat was best te pruimen.Gelukkig maakten we op een stuk (betalende) autosnelweg ook nog eens vaart.
We waren al vóór 14 uuur op de camping. Geen grote plaats, maar dat is zeker hier niet prioritair. Het aantal bomen op de standplaats daarentegen wel. Het is nu half acht en de warmte in de caravan is niet te harden, buiten zitten we nog te zweten, zelfs al houden we ons zo stil mogelijk. 34 graden is 10 graden meer dan de vorige dagen en dat laat zich voelen. Loom worden is het gevolg.
Gelukkig maakt (onverwacht) een zwembadje veel goed. Je kunt er goed afkoelen.
Dit gezegd zijnde heeft deze “agriturismo” weinig moderne voorzieningen, is het water gelimiteerd tot 30 l in de douche, is er geen internet voorhanden. Van de streek nog niets gezien, maar dat komt wel de volgende dagen.
Wel zitten er hier op de camping adhd-vliegen die me irriteren en ook de school (nee, geen vissen) krekels zingen lustig hun deuntje, zodat Erik genoodzaakt is zijn volumeknop hoger te zetten.
Wordt vervolgd…
Geen opmerkingen:
Een reactie posten