De dag begon, zoals aangekondigd, bewolkt. Toch reden we met de fiets naar het bergdorpje Arqua Petrarca. Het stadje is niet heel groot en heeft wel charme. Je bent er snel doorheen. Het huis van de dichter Petrarca ligt op het hoogste punt van de stad.
Dus … even klimmen en we stonden voor een gesloten deur. Op maandag valt het huis van de dichter niet te bezoeken.
We hebben daar een goede pizzeria opgezocht… die ook op maandag sluit. Enfin, op zoek naar eten hebben we maar in Monselice naar een restaurant gezocht en uiteindelijk gevonden: geen pizzeria, maar een Italiaans restaurant waar ze een dagschotel in twee gangen serveren: tagliatelli alla vongele en als tweede schotel een diversiteit aan gefrituurde vis. Tijdens deze maaltijd is het goed beginnen regenen. De computer van mijn fiets liet het ook nog eens afweten (ondertussen is dit nog niet goed gekomen).
Het grote nadeel van deze fikse regenbui is niet zozeer dat het kon regenen in het terug naar de camping rijden, dan wel wat we daar zouden aantreffen. Alle strandlakens veel natter dan toen ik ze te drogen hing (ik spreek wel over een vijftal hé), de voortenten ook als verzopen katten… en dan te weten dat we deze middag dat boeltje moesten afbreken.
Wat moest gebeuren, gebeurde en samen hebben we onze schouders onder deze minder leuke taak gezet en na een aantal uren was zo goed alles afgewassen en afgedroogd. Net toen de laatste zaken in de auto moesten geladen worden, begon het opnieuw te regenen.
Met de glimlach zijn we de caravan ingedoken en hebben we daar een lekkere salade klaargemaakt.
Nog een voordeel: 25 graden en alles voelt opeens niet meer zo plakkerig aan 
.
Morgen een andere camping en andere belevenissen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten